"این دیوار ، روی درهای باغ سبز فرو ریخت.
زنجیر طلایی بازی ها ، و دریچه روشن قصه ها ، زیر این آوار رفت."
                                                            سهراب سپهری

چه باک نازنین،
        که عمری را به شمردن دروغ ها
                پشت سر گذاشتیم،

و تلخی حقایق ممنوع را،
        تا عمق قلبهایمان چشیدیم.

-این خنجر های زنگار بسته
        دیگر زخمی نمی زنند. -

بگو چگونه باور کنم
        که تا انتهای این راه
                با قافله دروغگوبان همسفر باشم؟