سايه ها مى رقصند/ اگر در گوش فانوس/ بادها زمزمه اى كنند
تو را،
خالی دستانم،
لمس نمی کند.
از نهر کوچک این حوالی
تا برج های پتروناس
به نشخوار سیگار
غربت را هضم می کنم.
بوی بودایی میدهم،
بوی هندو،
بوی ترانه هایی که دوست می داری،
بوی عود و
بارانی که بی دریغ شهر را می شوید،
مرا غرق می کند،
و باز نمی گرداند به شهر تو:
با رودها خواهم رفت...
تو را،
خالی قلب من
هرگز پر نخواهد کرد.
از گذشته های نفرت انگیز:
«به آتش خاطر تو
این دود نیست،
من درد فرو می دهم...
با حرکت ذهن مردابی
در این اندیشه غرق شو:
هر چه بشوید رود نیست!
تصویر می زنی،
با سر انگشتان خنجر تدبیر
بر پرده های پوست من:
نقشی از یک فانوس پیر٬
که دلخوش است به حضور یک شعله
که می تپد در قلب من.
و یا نقشی از یک قلب
که می سوزد در لحظه های تو٬
می روید در کشتگاه تن.
با شعله ای که در ذهن توست
تاریک می سوزند
این ستاره های سرد.
و خون می خشکد
در رگهای سرطان،
در انزوای کور
و بلوغ نارسی از نطفه های درد.
تا با قصور چشم٬
بپوشانی این خطای دست را
زهرینه خنجری
در می نوردد پرده پوست پست را٬
رگ و پی و گوشت
تا شیار های موازی
از خطوط خون بی جان
و تمرکز تنش
بر ستون بی صلابت استخوان.
ای فکرهای کال
در ظرف های ذهن
بیهوده غوطه ور شده اید٬
هر چه بشوید رود نیست!
به آتش خاطر تو
من درد فرو می دهم!
فریب مخور
این دود نیست...»میان راه فقط صدای تو نشانیِ ستاره بود
که راه را بیدلیلِ راه جسته بودیم
بیراه و بیشمال
بیراه و بیجنوببیراه و بیرویا
سیدعلی صالحی
Come up to meet you, tell you I'm sorry
You don't know how lovely you are.
I had to find you, tell you I need you,
Tell you I set you apart.
Tell me your secrets and ask me your questions,
Oh lets go back to the start.
Running in circles, Comin' in tails
Heads on a science apart.
Nobody said it was easy,
It's such a shame for us to part.
Nobody said it was easy,
No one ever said it would be this hard.
Oh take me back to the start.
I was just guessin' at numbers and figures,
Pulling the puzzles apart.
Questions of science, science and progress
Do not speak as loud as my heart.
And tell me you love me, come back and haunt me
Oh and I rush to the start.
Runnin' in circles, Chasin' tails
Comin' back as we are
Nobody said it was easy,
Oh it's such a shame for us to part.
Nobody said it was easy,
No one ever said it would be so hard.
I'm goin' back to the start.
هزار باده ناخورده در رگ تاک است»
لالایی ای بخوان،
که بخوابم در این شبهای سیاه
و بیدار شوم
در صبحی که نمی روید.
و منتظر
ایستاده ایم،
طنابمان را می کشند
و خوش می رقصیم.
خیمه،
شب،
بازی...
عروسکی
طناب
به گردنش بسته.
خیمه،
شب،
بازی...
عروسکی
طنابش را
گشوده و
رفته.
دیگر از این که هست بدتر نمی شود،
خوشحال باش،
که دیگر از این که هست بدتر نمی شود.
دلم در سینه،
می کوبد، نمی کوبد...
در را می بندد پشت سرش،
دلم تنگ می شود.
دلش تنگ می شود،
نمی شود؟
دستی آمد و
آتش سیگارش را
بر بالهای کودکی ام خاموش کرد.
از آن لحظه
بر خاکستر آرزوها
هر روز کمرنگ تر می شوم
هر دم بی معنا تر.
------
(2)
هر چه من محو تر می شوم
تو گویی زیباتر میشوی.
هزاران سال است
که قصه ها و آرزوها تکرار می شوند
و آن کلاغ سیاه زشت که منم
در پایان هیچ قصه ای
خانه اش را نمی یابد.
تا آن روز که کودکی هست،
خوابها و قصه ها ادامه دارند
و من به خانه ام نخواهم رسید.
